Deel 2 van 4. Van em-catering naar EMmmmy’s.

Zeer regelmatig krijg ik de vraag wie ik ben, wat ik doe en hoe ik hiertoe gekomen ben… Het bakken en koken zit niet echt in de familie. Zelf ben ik dol op Frankrijk: de veelzijdige natuur, de cultuur en de prachtige Franse patisserie.  Graag vertel ik je in vier delen meer over mezelf en wat ik doe. De reeks sluit ik af met een leuke winactie. Lees je mee?

Deel 2 van 4. Van em-catering naar EMmmmy’s.

In deel 1 vertelde ik over mijn plezier in bakken en koken en hoe ik mijn eerste eigen bedrijf begon. Maar om te bereiken waar ik nu sta met EMmmmy’s, heb ik een behoorlijke weg moeten afleggen. Ondernemen is ook een kwestie van blijven geloven en doorzetten.

Ik ben altijd al anders geweest dan anderen. Ik ging niet graag uit en was het liefste op mezelf. Ik bekommerde me graag om andere mensen en vond het belangrijk dat anderen zich prettig voelden.  Zelf was ik met weinig tevreden en hield ik van eenvoudige dingen en rust. Mijn werk zoals het nu is, is ook een zoektocht geweest naar mezelf, leren loslaten en het krijgen van zelfvertrouwen. Uiteraard liep ik tegen van alles aan.

Ik begon met niks vanuit onze eigen keuken en langzaamaan kreeg mijn bedrijf vorm. Ik schafte de materialen aan die ik nodig had en er kwam een klein keukenblokje bij. Via via wisten meer mensen me te vinden en ik kreeg meer opdrachten. Toen ik een jaar of 18 was, had ik behoorlijk wat werk en piekte ik al vrij snel. Ik liep 40 uur per week stage of ging naar school en als ik thuis kwam ging ik aan de slag met mijn eigen bestellingen. The sky was the limit. Ik had nog weinig ervaring en ik leerde door te doen en door te blijven proberen. Ik ben altijd al een echte perfectionist geweest en stop niet voordat ik iets écht goed onder de knie heb en tevreden ben. Ik houd van hard werken. Het maakt me blij als ik andere mensen zie genieten.

Toen ik afstudeerde aan De Rooi Pannen, wilde ik volledig voor mijn eigen bedrijf gaan. Helaas kwam ik mezelf tegen. Ik genoot van het maken van de mooiste dingen, maar steeds vaker sloeg de paniek ook toe. Overzag ik het wel, was het wel goed genoeg, ging het me lukken, vergat ik niet iets…? Mijn hoofd maakte overuren en het plezier verdween. Ik wilde maar één ding terug krijgen: rust. Ik besloot om een pas op de plaats te maken en werkte een tijd ergens anders. Daar overwon ik stap voor stap mijn angsten en kreeg ik iets meer zelfvertrouwen. Ik wilde dat het knagende gevoel dat ik voor mezelf wilde werken zou verdwijnen. Dat ik voor de in mijn ogen gemakkelijke weg kon kiezen en voor de rest van mijn leven voor een baas zou werken. Ondanks dat ik tegen mezelf zei dat ik geen eigen bedrijf meer wilde en ik bang was dat ik het niet kon, bleef ik dromen.

De vurige wens dat het me ooit weer zou lukken om de draad op te pakken, werd steeds sterker en van de één op de andere dag kon ik er écht niet meer omheen en moest ik wel luisteren naar wat mijn hart me ingaf. 1 april 2018 sprong ik in het diepe. Ik zegde mijn baan op en maakte een nieuwe start onder een nieuwe naam: EMmmmy’s was geboren…. Ik wilde niets liever dat de mooiste en lekkerste creaties maken en heel veel mensen heel erg mooie momenten bezorgen.

In mijn proces trof ik het met de juiste mensen. Mensen die overtuigd waren van mijn kunnen en vertrouwen in me hadden. Zij steunden me en zorgden er mede voor dat ik de moed had om door te zetten. Ik ging voor advies langs bij een vriend van Cees Holtkamp in Oisterwijk. We hadden een goed gesprek en onder andere hij en zijn vrouw trokken me over de streep. Zijn vrouw was het ook die met het lumineuze idee kwam om mijn eigen naam te verwerken in mijn bedrijfsnaam, waarbij de ‘Mmmm’ uiteraard verwijst naar lekker. Annika Jacobs, een getalenteerde jonge student aan de kunstacademie in Breda, ontwierp een prachtig logo en unieke website bij mijn nieuwe bedrijfsnaam. EMmmmy’s was een feit!

De volgende keer lees je hoe nougat mijn handelsmerk werd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *