Deel 1 van 4. Hoe het begon…

Zeer regelmatig krijg ik de vraag wie ik ben, wat ik doe en hoe ik hiertoe gekomen ben… Het bakken en koken zit niet echt in de familie. Zelf ben ik dol op Frankrijk: de veelzijdige natuur, de cultuur en de prachtige Franse patisserie.  Graag vertel ik je in vier delen meer over mezelf en wat ik doe. De reeks sluit ik af met een leuke winactie. Lees je mee?

Deel 1 van 4. Hoe het begon…

Gek hoe het kan lopen. Ik ben enorm eigenwijs en eigenzinnig. Als klein kind was ik niet blij te maken met doelgericht speelgoed, met spellen die volgens de regels gespeeld moesten worden, met door anderen bedachte gadgets. Nee, ik koos mijn eigen ding en liet me niet door anderen vertellen wat ik moest doen. Ik hoefde niet bezig gehouden te worden, ik wist me altijd prima te vermaken. Ik tekende, kleurde, kleide, verfde en knutselde van alles. Van het een kwam het ander en ineens stond ik in de keuken. Hier begon het allemaal.

Wat begon met bakken en koken voor thuis, breidde zich al snel uit naar familie, vrienden en kennissen. Op een gegeven moment namen de bestellingen zodanig toe, dat het moment daar was om me in te schrijven bij de KvK. Hier wilde ik mijn werk van maken. In 2013 startte ik op vrij jonge leeftijd mijn eerste eigen bedrijf onder de naam em-catering. Ik volgde de opleiding cateringmanager aan De Rooi Pannen in Breda. Wat ik op school leerde, bracht ik meteen in de praktijk.

Toen al had ik een enorme passie voor de wereld van de patisserie. En dan met name de patisserie met verfijnde smaken en strakke taarten met de mooiste decoraties. Op De Rooi Pannen trof ik het met een mentor die regelde dat ik een aantal stages mocht lopen bij verschillende patissiers. Zo deed ik praktijkervaring op bij diverse cateringbedrijven én patissiers.

Mijn mooiste en meeste leerzame stage had ik bij Holtkamp. Overigens is dit nog een erg leuk verhaal. Ik had het boek ‘De Banketbakker’ van Cees Holtkamp (TIP VOOR ALLE BAKFANATEN! Geweldig boek met basisrecepturen patisserie), waaruit ik alles bakte. Toch was er iets met het recept om Zeeuwse bolussen te bakken. Na heel wat pogingen (iets met de aanhouder wint…) bleven de bolussen keihard en niet zoals het hoorde uit de oven komen. Het resultaat was om te huilen en ik begreep maar niet wat ik fout deed. Ik besloot Cees Holtkamp een mail te sturen. Ik legde het probleem uit en vroeg hem om hulp. Kort daarna belde Cees Holtkamp me op. Hij had het probleem met het recept tot op de bodem uitgezocht en nodigde me uit om langs te komen. Ik lunchte bij Cees en kreeg een rondleiding door de bakkerij. De klik was er meteen. Het warme karakter van Cees, de sfeer in de bakkerij, de mooie producten en vooral ook het gevoel dat ik welkom was. Vervolgens kwam ter sprake dat ik er stage kon lopen. Dat was vrij snel geregeld, ik was welkom. Naast dat ik er ontzettend veel leerde, was het ook een heel erg fijne werkomgeving met harde werkers en vriendelijke contacten. Daar wist ik definitief: dit maakt me blij.

In drukke tijden help ik nog wel eens een handje en geniet ik van de sfeer in de Amsterdamse bakkerij. En… Hoe leuk is het dat ik nu nougat mag leveren aan Holtkamp!?

De volgende keer lees je hoe em-catering veranderde in EMmmmy’s.

2 gedachten over “Deel 1 van 4. Hoe het begon…”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *